Ο τόπος μας

 

Κάστρο Λιμενάρια Μεταλλεία Ορυχεία Παλάτι Μυθολογία

 

ΤΟ ΞΕΚΙΝΗΜΑ ΚΑΙ Η ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΛΙΜΕΝΑΡΙΩΝ

«ΤΟ ΚΑΣΤΡΟ»

 

 

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Λιμεναρίων «Το Κάστρο» δημιουργήθηκε το 1977 από μια ομάδα συγχωριανών μας που ήθελαν να προάγουν την πολιτιστική  ζωή του τόπου μας και να δώσουν μια άλλη πρόταση για το πώς βλέπουν την ποιότητα ζωής στη μικρή κοινωνία του χωριού μας. Ξεκίνησε με μια προσωρινή διοικούσα επιτροπή την χρονιά εκείνη για να προχωρήσει σ’ εκλογές τον επόμενο χρόνο, οι οποίες ανέδειξαν τον κ. Άγγελο Διαματάρη  ως τον πρώτο πρόεδρο του Συλλόγου. Τότε πραγματοποιούν μ’ επιτυχία τις πρώτες  εκδηλώσεις που περιλαμβάνουν παραδοσιακούς χορούς, μουσική με τραγούδια του Θεοδωράκη σε εκδήλωση για το Πολυτεχνείο και έκθεση Φωτογραφίας. Για τα επόμενα 2 με 3 χρόνια ο Σύλλογος καθίσταται ανενεργός λόγω κάποιων συγκρούσεων και διαφωνιών μελών του, για να επανασυσταθεί όμως το 1981. Από τότε κι έπειτα αναπτύσσει δραστηριότητες πολλές και σημαντικές. Το 1982 αναβιώνει το έθιμο «Για βρέξ’ Απρίλη μ’» το οποίο έκτοτε εξακολουθεί να διοργανώνεται μέχρι και σήμερα λίγο μετά το Πάσχα. Την ίδια χρονιά διοργανώνει προβολές ταινιών σε συνεργασία με το Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Η παρουσία του στη ζωή του τόπου γίνεται σταθερή και ανοδική, με αποτέλεσμα το 1984 να αποκτήσει την δική του μεγάλη αίθουσα και να πετύχει κάποια χρηματοδότηση από την τότε κοινότητα Λιμεναρίων. Μετά το 1985 δημιουργείται τράπεζα αίματος που μέχρι σήμερα προσφέρει τις υπηρεσίες της σε όσους συγχωριανούς μας έχουν την ανάγκη, για να φτάσουμε στην χρυσή εποχή όσον αφορά την μαζικότητα και την αίγλη του Συλλόγου, εκεί λίγο μετά το 1990, όπου εκτός από Θεατρικές παραστάσεις που σκηνοθετούνται και παίζονται από κατοίκους  (μέλη ή μη ) του χωριού με μεγάλη επιτυχία και προσέλευση κόσμου, έχουμε και την λειτουργία ραδιοφωνικού σταθμού μεγάλης εμβέλειας σε καθημερινή και ολοήμερη βάση.

Μετά το 1995, λόγω προστριβών μελών του Συλλόγου που σχετίζονται περισσότερο με το πολιτικό σκηνικό της χώρας εκείνης της περιόδου παρά με ενδογενή αίτια, σημειώνονται πολλές αποχωρήσεις με αποτέλεσμα μια κάμψη της δραστηριότητάς του. Αποφεύγεται όμως η διάλυσή του και ο ξεπεσμός του σε μια κατάσταση αδράνειας. Με την πάροδο του χρόνου σιγά – σιγά επανακάμπτει, νέα μέλη ασχολούνται με την διοίκηση και την χάραξη των δραστηριοτήτων του, έτσι ώστε να μπορούμε ανεπιφύλακτα να πούμε πως και σήμερα, 26 χρόνια μετά την ίδρυσή του, η πορεία του είναι ικανοποιητική και οι προβλέψεις αισιόδοξες.

 

Δεκέμβρης 2003